تبلیغات
خــداونــد، نزدیکتر از... - (فصل شانزدهم) –انس با قرآن – بخش اول
به نام آن که هستی، نام از او یافت

فضیلت قرائت قرآن

حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمود:

«خانه ای که در آن قرآن خوانده میشود، و یاد خدا در آن وجود دارد، برکت آن خانه بسیار میشود، و در آنجا فرشتگان حضور میابند، و شیاطین دور میشوند و برای اهل آسمان روشنایی بخش است، چونان که ستارگان برای اهل زمین روشنی دارند.

در خانه ای که یاد خدا در آن نباشد و قرآن خوانده نشود، فرشتگان در آن راه ندارند و مرکز اجتماع شیاطین است.»(حلیة المتّقین باب دوازدهم، فصل پنجم)

وقوف بر همه اسرار قرآن

«ابن حجر» از علمای بزرگ اهل سنت در وصف علی (ع) گفته است:

علی قرآن مجسم است و آگاه به اسرار آن. خود فرموده بود: «به خدا سوگند، هیچ آیه ای نازل نشد، جز آنکه میدانم آن آیه درباره چه نازل شد، در کجا نازل شد و در شأن چه کسی نازل شده است. خداوند به من روانی بسیار خردمند و زبانی ناطق عطا کرده است.»(الصواعق المحرقه، ص 76)

پاسخ به آیات قرآن

شبی حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) مشغول نماز شد و در نماز، بعد از سوره حمد، سوره واقعه را خواند، وقتی که به آیه 58 و 59 این سوره رسید: «أَفَرَ أَیُتُم ما تُمنُنونَ – ءَأَنتُم تَخلُقُو نَهُ اَم نَحنُ الخالِقُون؟؛ آیا درباره نطفه ای که در رحم ها می ریزید هیچ فکر کرده اید؟ آیا شما آن را می آفرینید یا ما آفریننده آن هستیم؟» حضرت علی (ع) سه بار عرض کرد: «بَل أَ نتَ با رَبِّ؛ بلکه تو خالق انسان هستی ای پروردگارا!»

و هنگامی که به آیه 63 و 64 رسید: «ءَأَنتُم تَزرَعُونَهُ اَم نَحنُ الزّارِعونَ؟؛ آیا شما زراعت را می رویانید یا ما؟»

امام علی (ع) عرض کرد: «بَل أَنتَ یا رَبَّ؛ بلکه زارع حقیقی تو هستی ای پروردگارا!»

و وقتی که به آیه 69 رسید: «ءَأَنتُم اَنزَلتُمُوهُ مِنَ المُزنِ اَم نَحنُ المُنزِلُونَ؟» آیا شما آب را از ابر فرود می آورید یا ما؟»

امام علی (ع) سه بار عرض کرد: « بَل أَنتَ یا رَبَّ؛ بلکه؛ تو باران را از ابرها فرو فرسنتاده ای پروردگارا!»

و وقتی به آیه 72 رسید: «ءَأَنتُم اَنشَأتُم شَجَرَتَها اَم نَحنُ المُنشِئُونَ؛ آیا شما درخت آتش زا رویاندید، یا ماییم رویاننده آن؟»

امام علی (ع) سه بار عرض کرد: « بَل أَنتَ یا رَبَّ؛ بلکه تویی که درخت آتش زا آفریدی.» (تفسیر روح المعانی، ج 27، ص 230)

از این حدیث استفاده میشود که هر جا در قرآن «استفهام تقریری» بود، مسلمانان باید به آن پاسخ مثبت بدهد و حقیقت آن را در جان و دل و اندیشه زنده کند و تنها به تلاوت این آیات، بدون روح و فکر و عمل، اکتفا نکند.(داستان ها و پند ها، ج 7، ص 42-41)

ملازمت حضرت علی (ع) با قرآن

ابو سعید تیمی از ابو ثابت مولای ابوذر روایت کرده است که گفت:

در جنگ جمل در لشکر علی (ع) بودم، همین که عایشه را در لشکر علی در جنگ با دشمن شرکت کردم. همین که جنگ پایان یافت، به مدینه نزد ام سلمه رفتم و گفتم: به خدا سوگند، من برای آب و نان اینجا نیامده ام؛ ولکن من مولای ابوذر هستم.

وقتی مرا شناخت، خوش آمد گفت و افزود: تو هنگامی که دل ها هر کدام به طرفی پرواز میکرد، کجا بودی؟

گفتم: آنجا که خد آن را به هنگام ظهر برایم آشکار ساخت.

گفت: احسنت! من از رسول خدا (ص) شنیدم که فرمود: «علی با قرآن است و قرآن با علی است. این دو از هم جدا نمیشوند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.»

دعا برای حفظ قرآن

سعد خفّاف میگوید:

به زاذان گفتم: تو قرآن را خوب تلاوت میکنی، چگونه یاد گرفتی؟

تبسمی کرد و گفت: روزی امیرالمؤمنین علی (ع) از کنار من گذشت و من شعر میخواندم و اخلاق خوبی داشتم. از صدایم خوشش آمد، فرمود: «ای زاذان! چرا قرآن را حفظ نکرده ای؟»

گفتم: بیش از دو سوره که در نماز میخوانم، از قرآن چیزی نمیدانم.

فرمود: «نزدیک بیا.»

نزدیک او رفتم. در گوشم چیزهایی گفت که نفهمیدم چیست. سپس فرمود: «دهانت را باز کن.» از آب دهان مبارک خود در دهان من انداخت.

به خدا سوگند، وقتی که از کنار او برخواستم، تمام قرآن را با اعرابش حفظ بودم، بعد از آن هیچ مشکلی نداشتم، که از آن بپرسم.

سعد میگوید: داستان زادان را برای امام باقر (ع) نقل کردم فرمود: «زاذان راست میگوید، علی (ع) با اسم اعظمی که هیچ وقت رد نمیشود، برای زاذان دعا نمید.»(بحار الانوار، ج 41، ص 195، حدیث 6)

اجرت طلبیدن برای تعلیم قرآن

مردی به امیرالمؤنین (ع) گفت: یا امیرالمؤمنین! به خدا سوگند، من شما را برای خدا دوست دارم.

علی (ع) فرمود: «لکن، من تو را برای خدا دشمن می دارم.»

آن مرد گفت: چرا؟

فرمود: «زیرا تو اذان گفتن را وسیله کسب خود قرار داده ای و برای قرآن یا دادن اجرت میگیری و شنیدم از رسول خدا (ص) که فرمود: هر که برای یاد دادن قرآن مزدی بگیرد، بهره ای در قیامت همان است. (تهذیب، باب المکاسب، ج 6، ص 376)

وصیت به عمل به قرآن

امام علی (ع) در لحظات آخر زندگی ، فرزندان خود را فرخواند و فرمود: «شما را به تقوی وصیت میکنم. از خدا بترسید. پیرامون دنیا نگردید. به هر چیزی که از دست شما رفت تأسف نخورید و ملول و افسرده نشوید، حقیقت را همیشه آشکار سازید، کتمان حق گناهی است غیر قابل آمرزش، ای فرزندان من! نسبت یتیمان دلسوزی کنید، فریاد رس ستمدیدگان باشید، در کار آخرت غافل منشینید. همیشه یار مظلوم و بدخواه ظالم باشید. قرآن را فراموش نکنید، هر چه در قرآن است عمل کنید، قبل از آنکه دیگران از شما سبقت گیرند. از ملامت و نکوهش دون صفتان نترسید.»

تقسیم علوم قرآنی

مفسران بزرگ گفته اند:

«امام علی (ع) نخستین کسی بود که علوم قرآن را به چندین نوع تقسیم کرد و شصت نوع آ« را دیکته فرمود و برای هر نوع، مثال ویژه ای ذکر کرد.»

آگاهی علی (ع) به تک تک آیات

در مسند احمد بن حنبل آمده که هیچ یک از صحابه نمی گفت: هر چه میخواهید از من بپرسید؛ مگر علی بن ابی طالب. در صحیح مسلم آمده که علی بر فراز منبر گفت: هر آنچه میخواهید از من بپرسید، پیش از آنکه که مرا از دست بدهید. در مورد کتاب خدای عروجل از من بپرسید که هیچ آیه ای نیست مگر اینکه میدانم در کجا نازل شده، در  دره یا کوه یا در پهن دشت. در مورد فتنه ها از من بپرسید که فتنه ای نیست مگر این که قهرمان آن و کسی را که در آن کشته میشود، میدانم.»

و میگفت: «درباره راه های آسمان از من بپرسید که من به آنها داناترم تا به راه های زمین.»

امام علی (ع) فرمود: «رسول خدا (ص) هزار باب از دانش به من آموخت که هر بابی هزار باب داشت.»

علم ظاهر و باطن قرآن نزد علی (ع)

قرآن بر هفت حرف نازل شده و برای هر کدام از آنها ظاهر و باطنی است و علم ظاهر و باطن آنها پیش علی بن ابی طالب است.

تلاوت قرآن بعد از تولد

عباس بن عبدالمطلب روایت کرده:

زمانی که علی ابن ابی اطالب (ع) به دنیا آمد، قنداقه او را به دست حضرت رسول (ص) دادند. حضرت علی (ع) به تلاوت آیات اولیه سوره مؤمنین و آیات بعدی آن پرداخت و وقتی به آیه «اُولئِکَ هُمُ الوارِثُونَ» رسید، رسول اکرم (ص) فرمود: «به خدا قسم، ای علی! تو امیر ایشان می باشی.»(دایرة المعارف علوی، ص 431، ج 10)

خواندن قرآن

علی (ع) می فرماید: «تمام کلامت را ذکر خدا و قرائت قرآن قرار ده، پس به درستی که از رسول خدا (ص) سأال شد: کدام اعمال نزد خداوند افضل است؟ فرمودند: «قرائت قرآن و تو می میری در حالی که لسان تو شیرین است از ذکر خدا.»

و نیز حضرت فرمود: «قرائت کنید قرآن را و با آن روشنای باطن بگیرید، همانا خداوند متعال قلبی که قرآن را حفظ کرده باشد عذاب نمیکند.»

بیاییم دلهای خود و خانه های خود را با خواندن قرآن روشن کنیم، و آنها را تاریک نکنیم؛ زیرا برکات و خیرات قرآن فراوان است.

شیعیان واقعی به قرآن ناطق علی (ع) اقتدا میکنند. و از خواندن قرآن غافل نیستند.

علی (ع) با قرآن

ام سلمه گوید: از رسول خدا (ص) شنیدم که فرمود: «علی (ع) با قرآن است و قرآن با علی (ع). هرگز از هم جدا نمیشوند تا بر سر حوض بر من وارد شوند.» (بحار الانوار، ج 38، ص 36)

تلاوت قرآن در شب

ابن عباس میگوید: حضرت علی (ع) در ثلث اوّل شب میخوابید و در دو ثلث آخر به عبادت و تلاوت قرآن مشغول میشد، در هر شب هفتاد رکعت نماز می گزارد و در این نماز ها آیات قرآن را میخواند و هنگام سحر ذکر خدای متعال ورد زبانش بود. (منهج الصادقین، ج 9، ص36)

تغییر حالت

امام صادق (ع) فرمود: هنگامی علی (ع) به نماز می ایستاد، و این آیه شریفه را میخواند: «وَجَّهتُ وَجهِیَ لِلَّذی فَطَرَ السَّمواتِ وَ الأَرضَ؛ روی می آورم با تمام وجودم به کسی که آسمان ها و زمین را آفرید» رنگ مبارک حضرت تغییر میکرد، به طوری که تغییر حالت و دگرگونی از صورت مبارکش پیدا میشد و به خوبی مشاهده میگشت.»(میزان الحکمه، ج 5، ص 381)

تعلیم قرآن

رمیله میگوید: علی (ع) شخصی را در حال خیاطی و آواز خوانی دید و فرمود: «ای جوان! اگر قرآن بخوانی برای تو بهتر است.»

گفت: خوب نمیتوانم بخوانم دوست داشتم خوب قرآن می خواندم.

حضرت فرمود: «نزدیک بیا.»

جوان نزدیک علی (ع) آمد و علی (ع) آهسته چیزی در گوش او گفت که تمام قرآن در قلب او نقش بست و حافظ کل قرآن شد.(بحار الانوار، ج 42، ص 17)

برگرفته شده ازکتاب نماز و عبادت امام علی (ع)




طبقه بندی: نماز و عبادت امام علی (ع)، 
برچسب ها: امام علی (ع)، نماز و عبادت امیرالمؤمنین (ع)،
نگارش در تاریخ شنبه 26 مرداد 1392 توسط Hassan . | نظرات ()
درباره وبلاگ
پروردگارا به وسیله خودت من تو را شناختم و تو مرا بر خود راهنمایی کردی و به سوی خود خواندی.

                 *******
ستایش خدایی را که بجز او امید ندارم و اگر به غیر او امید داشتم ناامیدم میکرد.

                 *******
ستایش خدایی را که هرگاه برای حاجتی بخواهم او را ندا کنم، و هر زمان بخواهم برای راز و نیاز بدون واسطه با او خلوت کنم و او حاجتم را برآورد.

                 *******
ستایش خدایی را که می خوانمش و او پاسخ دهد و اگر بخواند مرا با سستی به درگاهش روم.

                 *******
ستایش خدایی را که می خواهم از او و به من عطا می کند و اگر او از من چیزی خواهد بخل ورزم.

پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
موضوعات
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
ابر برچسب ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :




شارژ ایرانسل

قالب وبلاگ

اخبار سینما

خرید پستی

خرید اینترنتی